Randomowy Growy

Spis treści

[pokaż]

Xmas Lemmings (1992)

2020-12-25

Xmas Lemmings (1992) screenshot

O nie! Więcej dem.

Xmas Lemmings (1992) to drugie demo gry logiczno-zręcznościowej Lemmings (1991). Zawiera 4 oryginalne plansze z motywami bożonarodzeniowymi. Wykorzystano te same elementy graficzne co w poprzedniej odsłonie i 2 dodatkowe utwory muzyczne. Tym razem promowanym produktem są Lemmings II: The Tribes (1993).

Kody do poziomów

2. IJJLDNCCCN
3. NJLDNCADCK
4. HLDLCKNECR
5. LDNCAJOFCN †

Uwagi

Demo ukończone w emulatorze Amigi WinUAE bez korzystania z funkcji zapisu.

Xmas Lemmings (1991)

2020-12-18

Xmas Lemmings (1991) screenshot

Zimowa wędrówka norweskich gryzoni.

Xmas Lemmings (1991) to pierwsze demo gry logiczno-zręcznościowej Lemmings wydanej tego samego roku. Zawiera 4 plansze: 2 oryginalne z motywami bożonarodzeniowymi i 2 pochodzące z promowanego dodatku Oh No! More Lemmings (1991). Do świątecznych akcentów należą śnieżne krajobrazy, ozdoby choinkowe, lemingi w stroju Mikołaja i 1 nastrojowy utwór muzyczny.

Kody do poziomów

2. KJILDNCCCO
3. NHLELCCDCJ
4. HLELCKOECT
5. LELCAJOFCM †

Uwagi

Demo ukończone w emulatorze Amigi WinUAE bez korzystania z funkcji zapisu.

Chrome (2003)

2020-12-11

Chrome screenshot

Połączenie dzikiej przyrody z przyszłościową technologią.

Chrome to polski FPS, który w swoim czasie robił wrażenie zaawansowanym silnikiem. Mapy są rozległe, z gęstą roślinnością i rozbudowanymi wnętrzami. Postać może się skradać, wychylać zza węgła, kierować pojazdami i hakować terminale. Są też ragdolle i system implantów.

Pierwiastek chrom to najcenniejszy zasób końca XXII wieku. Kiedy na planecie Terbon zostają odkryte jego złoża, zysk wietrzą chciwe korporacje i próbują pozbyć się kolonistów. Tu wkracza kosmiczny najemnik, Bolt Logan.

Przed nami 14 misji rozgrywających się na terraformowanych światach. Otwarte przestrzenie i dowolność w wyborze ekwipunku pozwalają na dostosowanie taktyki do własnych preferencji. W miarę postępów gra staje się łatwiejsza dzięki asymilacji kolejnych wszczepów.

Uwagi

Gra z patchem 1.2.0.0 ukończona na średnim poziomie trudności z 3 alternatywnymi zakończeniami.

Terminator: Future Shock (1995)

2020-11-24

Terminator: Future Shock screenshot

Low poly terminatory.

Terminator: Future Shock to pierwszy klasyczny FPS z prawdziwie trójwymiarowymi poziomami i modelami wrogów. Tytuł był nowatorski również ze względu na funkcję rozglądania się w pionie, duży jak na tamte czasy obszar gry oraz sekcje jazdy jeepem i latania Hunter/Killerem. Warto też wspomnieć o możliwości wchodzenia do budynków, których wnętrza są dogrywane jako osobna mapa.

Jest rok 2015. Minęło 20 lat od chwili, gdy SkyNet uzyskał świadomość i odpalił arsenał jądrowy. Trwa wojna między maszynami a ludzkimi niedobitkami. Na krajobraz dawnego Los Angeles składają się radioaktywne leje po bombach, przewrócone wieżowce, wraki samochodów i szkielety. W tle słychać warkot serwomotorów i świst dział plazmowych.

Gracz wciela się w żołnierza ruchu oporu w oddziale dowodzonym przez Johna Connora. Do wykonania jest 17 misji. Zadanie najczęściej polega na dotarciu gdzieś lub zniszczeniu czegoś. Przeszkadzają w tym zastępy różnych modeli maszyn polujących na ludzi. Dodatkowym utrudnieniem są błędy programistyczne powodujące zawieszki i glitche.

Uwagi

Gra w wersji 1.30 ukończona w DOSBoksie na poziomie trudności MED.

Terminator: Future Shock był recenzowany w Secret Service 32 (2/1996) i Gambler 4/1996.

Blood II: The Nightmare Levels (1999)

2020-11-16

Blood II: The Nightmare Levels screenshot

Parapsychologiczny potwór jako środek narracyjny.

The Nightmare Levels to dodatek do Blood II: The Chosen (1998) składający się z 6 poziomów nawiązujących do pierwszej części Blooda (1997). Po pokonaniu złego dziada Gideona Wybrani rozbili obóz na pustkowiu, by piec żelki nad ogniskiem. Czas zabijali opowiadaniem sobie strasznych wspomnień, co usłyszał i wykorzystał tytułowy Koszmar. Międzywymiarowa kreatura przenosi bohaterów do przeszłości, gdzie muszą jeszcze raz przeżyć przywołane nieopatrznie momenty.

Dodatek w wersji 1.0.233 ukończony na poziomie trudności Homicide.

Blood II: The Nightmare Levels był recenzowany w Secret Service 68 (5/1999).

Blood II: The Chosen (1998)

2020-11-12

Blood II: The Chosen screenshot

Eksperyment wykonany, lecz niestety nieudany.

Blood II to kontynuacja doskonałego Blood z 1997. Tym razem Caleb (lub jeden z 3 pozostałych Wybranych) musi odstrzelić złego dziada o imieniu Gideon. Rzecz dzieje się w 2028, czyli 100 lat po wydarzeniach pierwszej części. To znaczy, że rzadziej będziemy siać pożogę w starych kryptach, a częściej w budynkach megakorporacji. Odpowiednio zmienił się też zestaw przeciwników, np. zamiast zakapturzonych członków kultu i klasycznych zombiaków mamy pracowników Cabalco w hi-tech pancerzach i stwory z innego wymiaru. Wybrani różnią się maksymalnym poziomem punktów życia, pancerza i czarów oraz szybkością poruszania się. Na grę składają się 33 poziomy w 4 rozdziałach. Mimo niedociągnięć tytuł jest całkiem grywalny i ma swoje momenty.

Uwagi

Gra w wersji 2.1.233 ukończona Calebem na poziomie trudności Homicide.

Blood II: The Chosen był recenzowany w Secret Service 63 (12/1998) i Gambler 3/1999.

You Are Empty (2006)

2020-10-31

You Are Empty screenshot

Gra z powodzeniem oddaje uroki komunizmu.

You Are Empty to ukraiński FPS rozgrywający się w Związku Radzieckim w alternatywnym roku 1955. Nadal żyjący Józef Stalin zezwolił szalonemu naukowcowi na masowy eksperyment psychotroniczny mający zmienić populację ZSRR w Übermenschów. Bohater, oficer Armii Sowieckiej, przypadkiem uniknął transformacji i teraz musi zwalczyć rzeszę zmutowanych marksistów-leninistów w drodze do źródła zamieszania. Rozgrywka jest bardzo podstawowa, mało oryginalna, a angielski dubbing koślawy. Jednak to, co czyni You Are Empty wartą uwagi, to ciężki, komunistyczny klimat: stal, beton i propaganda.

Ciekawostki: gra nie ma funkcji biegania; za apteczkę służy спирт (etanol).

You Are Empty w wersji 1.1 ukończona na poziomach trudności normal i hard.

Fred II (1991)

2020-10-17

Fred II screenshot

Gdyby ktoś miał za mało Freda.

Tzw. Fred II to drugie wydanie Freda (1990) dostosowane do wymogów zachodniego wydawcy.

Ważniejsze zmiany:

Gra ukończona w emulatorze Atari Altirra bez zapisywania.

Fred (1990)

2020-10-16

Fred screenshot

Koniec przygody z widokiem na ścianę.

Fred to platformówka, w której zadaniem jest przez 10 poziomów iść jaskiniowcem w prawo. Po drodze napotkamy typowe dla gatunku elementy otoczenia: półki skalne, wodę i kolce, a także nieprzyjazne zwierzęta, które zneutralizujemy kamieniami lub rozpylaczem. Przedmioty pozyskamy tłukąc rozsiane po planszach dzbany; poza wymienionym wcześniej orężem znajdziemy w nich jedzenie - odpowiednik punktów zdrowia, tarczę - chwilową nietykalność i gumowce - ochronę przed utonięciem. Etapy są przedzielone ekranami bonusowymi. Na przejście Freda trzeba ok. 2 godzin.

Uwagi

Gra ukończona w emulatorze Atari Altirra bez zapisywania.

Fred był recenzowany w Top Secret 5 (3/1991).

Doom: E1M4B, E1M8B (2016)

2020-10-03

Doom: E1M4B, E1M8B screenshot

Wielki powrót klasycznego duetu.

John Romero jest autorem większości map pierwszego epizodu Dooma (1993), wyjątkiem są poziomy 4 i 8. Po dwudziestu paru latach wydał alternatywy dla nich zgodne z jego wizją.

Phobos Mission Control (E1M4B)

Mapa zastępuje Command Control i nie ma nic wspólnego z jej otwartym układem, ponadto różni się od niej tym, że:

Tech Gone Bad (E1M8B)

Mapa zastępuje Phobos Anomaly. W oryginale mamy szansę się zaopatrzyć i od razu trafiamy na arenę z bossami. Alternatywa też kończy się walką z dwoma barons of Hell, ale to, co ją poprzedza, mogłoby być sporą, dość trudną, samodzielną planszą.

Mapy ukończone w porcie źródłowym GZDoom na poziomie trudności Ultra-Violence; start z pistoletem, bez zapisywania.

E1M4B i E1M8B można pobrać z doomworld.com.

Alien Breed (1991)

2020-09-27

Alien Breed screenshot

Silne inspiracje są widoczne na każdym kroku.

Alien Breed to strzelanka wzorowana na Gauntlecie i filmie Aliens. Dzieje się na 6 piętrach stacji kosmicznej opanowanej przez obcych. Pierwszy poziom to samouczek. Na pozostałych dostajemy misje, których wykonanie uruchamia mechanizm autodestrukcji. Mamy wtedy kilkadziesiąt sekund na znalezienie w labiryncie drogi do windy, inaczej przegrywamy niezależnie od liczby żyć.

Drzwi w bazie są pozamykane, a alieni się odradzają, dlatego ważnym elementem gry jest zarządzanie zasobami kluczy i amunicji. Pozostałe znajdźki to kredyty, apteczki i życia. Zapasy uzupełniamy przeszukując pomieszczenia lub drogą zakupu w terminalach sieci Intex. W ofercie są też mapy i 6 typów broni.

Szeregowi obcy występują w dwóch rodzajach: ksenomorf i twarzołap. Mimo że ci pierwsi na każdym poziomie wyglądają trochę inaczej, ich AI się nie zmienia. Również bossowie czający się na 4 ostatnich mapach różnią się od siebie tylko wyglądem.

Oprawa tytułu jest bez zarzutu. Każda plansza ma inny styl graficzny. Muzykę zastępuje atmosferyczne buczenie przyszłościowego kompleksu.

Pierwsza odsłona serii ma kilka denerwujących niedoróbek, z których najbardziej dotkliwą jest ryzyko zaklinowania się w ścianie po ześlizgnięciu się z pochyłości. Inna wada to brak metody zapisu postępu.

Po treningu przejście Alien Breed trwa około 45 minut.

Uwagi

Gra ukończona w emulatorze Amigi WinUAE bez korzystania z funkcji zapisu.

Alien Breed był recenzowany w Top Secret 12 (9/1992).

Prehistorik (1991)

2020-09-01

Prehistorik screenshot

Uga-uga.

Prehistorik to platformówka, w której zadanie polega na zebraniu pewnej ilości jedzenia i dojściu do końca poziomu przed upływem czasu. Część żywności leży na widoku, część jest ukryta, resztę trzeba najpierw upolować za pomocją maczugi lub kamiennego topora. Poza gatunkami łownymi na swojej drodze napotkamy zwierzęta czysto przeszkadzające, ognistego stwora oraz innych wczesnych ludzi. Na planszach są miejsca, w których materializuje się tymczasowo "Guru Meditation" (cytat z instrukcji), czyli szaman wydający bonusy takie jak ww. topór, tarcza lub sprężyna do wysokiego skakania. Przedmioty te można też znaleźć samemu. Na poziomach parzystych z łącznej liczby siedmiu czekają bossowie. Tytuł jest stosunkowo łatwy i krótki - można go przejść w mniej niż godzinę.

Gra ukończona w emulatorze Amigi WinUAE bez korzystania z funkcji zapisu.

Painkiller (2004)

2020-08-24

Painkiller screenshot

Dobre, (nie tylko) bo polskie.

Painkiller to FPS bez ceregieli jak wciskanie guzików, zbieranie kluczy czy rozwiązywanie zagadek. Rozgrywka ogranicza się do pokonywania fal wrogów celem otwierania checkpointów. Sztuka polega na odpowiednim doborze broni (oraz jej trybu) do rodzaju przeciwnika i okoliczności. Droga do piekła składa się z 24 plansz podzielonych na 5 rozdziałów, z których każdy jest zwieńczony bitwą z megabossem. Co poziom mamy do zdobycia kolejną kartę tarota ułatwiającą grę. Jest to nagroda za spełnienie wymogu typu: zabij wszystkie demony, odkryj sekrety, zbierz złoto itd. Mapy są zróżnicowane, ciekawie zaprojektowane, a wiele z nich imponuje wizualnie.

Uwagi

Painkiller w wersji 1.00 ukończony na poziomie trudności Nightmare.

Doom 64 (1997)

2020-07-12

Doom 64 screenshot

Renderowany cyberdemon jest równie niebezpieczny, co gliniany.

Doom 64 to kompletny audiowizualny reskin Dooma II na nieco podrasowanym silniku, z wymienionymi mapami, jedną nową bronią, zredukowaną liczbą typów wrogów i cięższą atmosferą. Oryginalna nintendowa wersja zawiera główną kampanię i kilka prostych aren. W reedycji z 2020 znalazł się dodatkowy epizod pt. The Lost Levels. Wszystkie mapy są jakościowo zbliżone i dość ciekawe (nie można oprzeć się wrażeniu, że część z nich ma w sobie coś ze starszego o rok Quake'a). Poziom trudności jest dostosowany do sterowania padem, więc nie należy wahać się z wyborem najwyższego ustawienia, jeśli mamy zamiar grać myszą i klawiaturą.

Uwagi

Wszystkie 39 map oficjalnej wersji PC ukończone na poziomie trudności "Watch me die!".

Doom 64 był recenzowany w Secret Service 47 (6/1997) i Gambler 12/1997.

Doom: SIGIL (2019)

2020-06-17

SIGIL screenshot

Piekło wg J. Romero wygląda gustownie.

SIGIL (a. SI6IL) to nieoficjalny piąty epizod Dooma (1993) autorstwa Johna Romero wydany z okazji 25-lecia klasyka. Składa się z 9 map zlokalizowanych w piekle, w tym jednej ukrytej. Nowe etapy są stosunkowo wymagające, zwłaszcza na poziomie trudności Ultra-Violence. Trudność wynika przede wszystkim z częstego występowania ciasnych sekcji komplikujących uniki i niekiedy z ograniczonej ilości amunicji. Jednak nie jest to nic, z czym nie poradziliby sobie weterani produkcji id Software, a przecież do tej grupy mod jest skierowany. Epizod ma ciekawy wizualny styl, co trzeba uznać za duże osiągnięcie, jeśli wziąć pod uwagę, że autor korzystał tylko z zasobów Dooma I. Charakterystyczne dla map są przełączniki aktywowane strzałem (tytułowe pieczęcie) i wyjścia z poziomów w formie portali. SIGIL ukazał się w wersji darmowej z muzyką MIDI oraz płatnej z soundtrackiem Bucketheada.

Wersja 1.21 epizodu ukończona w porcie źródłowym GZDoom na poziomach trudności Hurt me plenty i Ultra-Violence.

Doom był recenzowany w Top Secret 22 (1/1994), Gambler 2/1994 i Secret Service 10 (2/1994).

Wolfenstein 3D (1992)

2020-03-23

Wolfenstein 3D screenshot

Generał Tłustagęba kaput.

Wofenstein 3D może odrzucić graczy, którzy znają FPS-y wydane później (czyt. wszystkich) - m.in. przez prymitywną geometrię poziomów oraz małą różnorodność broni i przeciwników. Jednak gra ma zalety. Od strony technicznej jest wzorowa. Ma klimatyczną pikselową grafikę. Mimo archaiczności zaskakuje grywalnością i wciąga. Jej prostota jest atutem, gdy chcemy szybkiego sposobu na postrzelanie do szkopów.

Uwagi

Gra ukończona w porcie źródłowym ECWolf w pełnej wersji zawierającej 6 epizodów na domyślnym poziomie trudności ("Bring 'em on!") bez korzystania z automapy.

Wolfenstein 3D był recenzowany w Top Secret 13 (11/1992) i Secret Service 02 (2/1993).

Dune II (1992)

2020-03-12

Dune II screenshot

Ostatni widok przed zmianą imperatora.

Dune II jest uważana za pierwszy prawdziwy RTS. Ma niepowtarzalny klimat, który docenią fani Diun Herberta i Lyncha, mimo że rozgrywka jest z nimi luźno związana. Dziś tytuł wydaje się brutalnie prosty, jednak z jakiegoś powodu miło do niego wracać.

Gra sprowadza się do zbudowania 1-2 rafinerii, 2-4 żniwiarek, a potem fabryki do masowej produkcji najlepszych oddziałów dostępnych w danej misji (trike → quad → combat tank → siege tank). Unikalne jednostki rodów są opcjonalne, bo niewiele wnoszą. Dla okrasy można dorzucić parę wyrzutni rakiet lub - w przypadku Ordosów - deviatorów. Wymaksowaną armią atakujemy słabo bronioną stronę bazy wroga. Staramy się szybko zniszczyć construction yard, by odebrać AI możliwość odbudowy. Potem skupiamy natarcie na fabryce najlepszych jednostek. Jeśli jedna ekspedycja nie wystarczy, naprawiamy niedobitków, odtwarzamy straty i powtarzamy.

Misje 1-6 to raczej formalność. Natomiast jeśli zaśpimy w misjach 7-9, wróg nie pozwoli nam rozwinąć się technologicznie w stopniu pozwalającym na obronę. W misji 7 trzeba jak najwcześniej zbudować kilka wież rakietowych, by odeprzeć fale wrogich ornithopterów. Jeśli na 8 misję wybierzemy obszar Arrakis zajmowany przez Harkonnenów, to będziemy atakowani przez death hand. W misjach 8 i 9 komputer zawsze celuje death hand w nasz construction yard, dlatego warto umieścić resztę bazy w pewnej odległości i zaopatrzyć się w MCV na wypadek, gdyby atomówka trafiła.

Uwagi

Gra ukończona w jej klonie Dune Dynasty - Ordosami, Atrydami i Harkonnenami, na mapach MrFlibble's Alternate Scenario.

Dune II była recenzowana w Top Secret 18 (8/1993), Secret Service 09 (1/1994) i Gambler 5/1994.

Silent Hill (1999)

2019-12-01

Silent Hill screenshot

W poszukiwaniu drugiej skarpety.

Silent Hill to wybitna gra. Jest dopracowana, wyważona i ma świetny klimat. Brak w niej frustrujących momentów - przechodzi się prawie sama. Przemyślany system map nie pozwala się zgubić, ale jednocześnie pozostawia graczowi przyjemność eksploracji. Odkrywanie tajemnic miasteczka to esencja Silent Hill. Walka z potworami jest drugorzędna i nietrudna (przynajmniej na normalu), bo uważny gracz odnajdzie solidny zapas przedmiotów uzdrawiających i amunicji. Zagadki są sensowne, a łamigłówki pomysłowe i nieprzesadzone.

Gra uruchamiana w emulatorze PlayStation Mednafen. Ukończona na domyślnym poziomie trudności (normal) z tzw. złym zakończeniem.


O stronie

Blog przedstawia gry ukończone przez autora. Granie odbywa się bez kodów, trainerów i edycji sejwów. Korzystanie z solucji i map jest dozwolone tylko w ostateczności. Zrzuty ekranu zostały wykonane osobiście.

Lista gier ukończonych przed 1 grudnia 2019